UMÓW WIZYTĘ ONLINE LUB KONSULTACJĘ TELEFONICZNĄ

Dlaczego nie mogę się uspokoić? Akceptacja lęku?- to brzmi jak absurd.

BLOG CZĘŚĆ I: PRZYCZYNY I OBJAWY NERWICY LĘKOWEJ - samopomoc ATAK PANIKI: jak wygląda, objawy, co robić i jak się uspokoić?Dlaczego nie mogę się uspokoić? Akceptacja lęku?- to brzmi jak absurd.

30 kwietnia 2026

autor: Oliwia Mazelewska- Sokołowska

Co robisz ze swoim lękiem?

Ludzie szukają rozmaitych terapii i sposobów, aby przezwyciężyć swój lęk. Unikają sytuacji, których się boją, starają się również unikać sytuacji, gdzie mogą być narażeni na utratę poczucia kontroli. W psychoterapii systemowej zakłada się, że wszystko, z czym się walczy, jest wzmacniane. Dążenie do tego, aby „kontrolować” lęk przez kontrolę tej emocji, będzie powodowało efekt odwrotny do zamierzonego.

Z tego powod zamiast szukać kolejnych narzędzi i metod, kluczem do rozwiązania problemów z lękiem, jest w dużej części zmiana tego, w jaki sposób postrzegamy lęk.

Nie wszystko, co trudne, jest czymś do naprawy. Często to, co przeżywasz, ma swoje miejsce i znaczenie w Twoim życiu.I kiedy zaczyna to być widoczne, zmienia się sposób, w jaki to przeżywasz.

Lęk często sam zaczyna się zmieniać wtedy, kiedy nie musisz już z nim walczyć:staje się mniej przytłaczający, bardziej do uniesienia i bardziej „naturalny”.

Kiedy nie jest już tak nasilony, zaczyna pełnić swoją rolę i możesz wtedy zauważyć, jakie niesie ze sobą informacje.

Niechciane emocje są zwykle silniejsze. Im bardziej coś w sobie odpychasz, tym bardziej zaczyna się to nasilać.

Akceptacja lęku – co to znaczy naprawdę?

Często rozmawiając o tym, jak radzić sobie z atakami paniki mówi się o akceptacji. Jednak bywa ona, różnie rozumiana. Gdy spotykamy się na terapii, niektórzy mówią, że słyszeli, że „trzeba zaakceptować lęk”.

I zaraz za tym pojawia się jedno pytanie:Chcę akceptować. Jak mam to zrobić?

I brzmi to tak, jakby była jakaś konkretna rzecz do wykonania.

Jakby dało się „włączyć” akceptację i wtedy lęk zacznie znikać.

A to nie działa w ten sposób.

Tu nie chodzi o akceptację cierpienia spowodowanego zaburzeniami lękowymi, a akceptację pewnych emocji bez oceniania tego, co czujemy i bez oczekiwania od siebie, że powinno się czuć, coś innego niż się czuje.

Uproszczając dotyczy to zmiany tego, co dzieje się między Tobą a tym, co czujesz.

Ludzie dzielą swoje emocje na dobre i złe, negatywne i pozytywne. Niestety podział ten może wpływać bardzo niekorzystnie na naszą relację z własnymi emocjami. Znacznie lepiej brzmi przyjemne i nieprzyjemne. Nie mamy wpływu na to, jakie emocje się w nas pojawiają, dlatego emocje nie podlegają ocenie, nie są one ani dobre, ani złe, oceniać możemy tylko nasze zachowania. Pewnie obecnie trudno będzie Ci w to uwierzyć, jednak wszystkie emocje są potrzebne i odgrywają swoją ważną rolę.

Ataki paniki stanowią bardzo intensywną reakcję emocjonalną i jest zrozumiałe, że trudno je z tego powodu zaakceptować. Przeżycie tak silnego panicznego lęku jest wysoce dotkliwe i nieprzyjemne, a wtedy można zapomnieć o tym, że wszystkie emocje mają swoją użyteczność. Emocje są przecież głównym sposobem, w jaki nasz organizm komunikuje się z nami.

Można porównać to do odczuwania bólu. Jeśli nie będziemy czuli bólu, gołymi rękami wyciągniemy obiad z piekarnika, i nawet się nie zorientujemy, że nasze ręce są poparzone i z bąblami.

Nie zrozumcie mnie źle, nie chodzi o to, aby uznać, że ataki paniki można przeżywać codziennie jak jedzenie na śniadanie bułki z masłem.

Intensywność tej emocji być może w tej chwili rujnuje Ci życie i to jest nie do przyjęcia. Jednak w pewnych okolicznościach np. nagromadzonego przewlekłego stresu może się zdarzyć, że zareagujemy na ten stres intensywniej niż zwykle.

Atak paniki może przytrafić się każdemu w pełni zdrowemu psychicznie człowiekowi, dopiero ich powtarzalność jest problemem, gdy ludzie zaczynają się obawiać intensywności tego przeżycia, ponieważ interpretowali je jako zagrażające i rozwija się „lęk przed lękiem” (wówczas diagnozowany jest zespół lęku napadowego lub agorafobia- jeśli ataki paniki dotyczą określonych miejsc).

Panika jest naturalną reakcją somatyczną, która będąc związana z reakcją walki lub ucieczki- jest instynktowną reakcją występującą u wszystkich ssaków i stanowi przygotowanie w sytuacji zagrożenia. Może ocalić życie, pobudzając do ratowania się przed zagrożeniem. Objawy lęku w postaci przyspieszonej akcji serca i oddechu, napięcia mięśni, skurczu tętnic i zmniejszenia dopływu krwi mają na celu zmobilizowanie energii.

Ataki paniki, których doświadczyłeś, są dokładnie tą samą reakcją pod względem fizjologicznym- czyli naturalną dla człowieka w niczym niezagrażającą.

I Tobie też nic się nie stanie. Twoje serce nie zatrzyma się, nie udusisz się ani nie wpłynie to na Twoje zdrowie.

Gdy myślisz o tym, jak się uspokoić i walczysz ze sobą, najczęściej efekt jest odwrotny, im bardziej mówisz sobie „uspokój się”, „muszę się uspokoić”, „jak mam to zatrzymać”, tym bardziej stajesz się niespokojny/ -na.

I właśnie w tym miejscu lęk zaczyna się jeszcze bardziej rozpędzać.

Z tego powodu:

Pomimo że się boisz, a sytuacja wydaje się groźna, nie oznacza to, że jesteś w niebezpieczeństwie.

Nie walcz z tym uczuciem i nie obwiniaj siebie, innych albo wszelkich innych sił wyższych, które mogły to spowodować. Nie trać energii na myślenie o tym, czemu to Cię spotkało i szukanie winnego. Skupianie się na tym nie rozwiąże Twoich problemów.

Przeżywanie lęku jest w życiu człowieka całkowicie normalne i wpisane w naturę ludzką. Lęk na pewnym optymalnym poziomie jest niezbędny do przeżycia. Nie zapominaj o tym. Ostatecznie też nie chodzi o to, aby Twój lęk z Twojego życia zniknął, ale o to, aby się zmniejszył.

Możliwe, że to, co się z Tobą dzieje jest reakcją organizmu, na coś, co się nagromadziło, można powiedzieć, że te emocje eksplodowały w wyniku skumulowanego napięcia. Czasem bywa, że mogły się tak gromadzić nawet całe lata.

A może nic się nie wydarzyło, bo może to jakieś zmęczenie, przeciążenie, albo konieczność zmiany trybu życia, bo to, co jest, nie daje satysfakcji, trzeba coś przeformułować, spojrzeć inaczej.

To tylko emocje.

I właśnie dlatego nie trzeba ich zatrzymywać, żeby przeszły.

Jeśli chcesz zobaczyć, co możesz zrobić w trakcie samego ataku paniki – krok po kroku, przeczytaj też: Atak paniki - co robić i jak się uspokoić? Czy objawy są groźne?

POPRZEDNI

Nie możesz złapać oddechu? Jak uspokoić oddech przy ataku paniki?

NASTĘPNY

Dlaczego różne techniki i ćwiczenia do radzenia sobie z lękiem mogą nie działać?

ZOBACZ GŁÓWNY ARTYKUŁ O ATAKU PANIKI:

ATAK PANIKI: jak wygląda, objawy, co robić i jak się uspokoić?

WRÓĆ DO CZĘŚCI I : ZOBACZ WSZYSTKIE OBJAWY NERWICY:

Przyczyny i objawy nerwicy lękowej (zaburzenia lękowe) - jak rozpoznać zaburzenia nerwicowe? Czytaj artykuły ze wskazówkami do samopomocy w objawach.

Oliwia Mazelewska- Sokołowska- Psycholog, psychoterapeuta, założyła i prowadzi stronę totylkostrach.pl, z osobami zmagającymi się z lękiem, atakami paniki, objawami psychosomatycznymi czy zaburzeniami obsesyjno- kompulsyjnymi (zaburzenia lękowe) pracuje od 2005 r. Szereg szkoleń w rekomendowanych szkołach psychoterapii, połączone z wieloletnim doświadczeniem klinicznym tworzą warsztat pracy terapeutycznej na wysokim poziomie efektywności. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz m.in. 5- letni atestowany kurs psychoterapii systemowej w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej w Poznaniu, łącznie ponad 1600 h z psychoterapii. Pracuje w nurcie systemowym oraz narracyjnym.

Zobacz pełne bio